Μετά από πέντε χρόνια σιωπής, το εμβληματικό τρένο “μύτη του διαβόλου” («Tren Nariz del Diablo») διασχίζει και πάλι τις Άνδεις του Ισημερινού, ανακτώντας μία από τις πιο απαιτητικές σιδηροδρομικές διαδρομές στον κόσμο.
Στην καρδιά της ορεινής Σιέρα, ο βρυχηθμός του «Tren Nariz del Diablo» επιστρέφει για να αψηφήσει γκρεμούς και αδύνατες στροφές με τον μυθικό ελιγμό του σε ζιγκ-ζαγκ. Περισσότερο από ένα απλό ταξίδι, η εμπειρία συνδυάζει την τεχνική δεξιοτεχνία ενός αριστουργήματος μηχανικής με τη ζεστασιά των ανδεανών κοινοτήτων, που υποδέχονται τους ταξιδιώτες με χορούς, τοπικές γεύσεις και αφηγήσεις ανθεκτικότητας.
Κάθε πέρασμα του τρένου σηματοδοτεί μια νέα ευκαιρία αναζωογόνησης της περιοχής και διατήρησης της κληρονομιάς μιας από τις πιο εμβληματικές σιδηροδρομικές διαδρομές της Λατινικής Αμερικής, όπως υπογράμμισε το περιοδικό Condé Nast Traveler.
Το «Nariz del Diablo» επανέλαβε τα δρομολόγιά του στις Άνδεις, εδραιώνοντας τη φήμη του ως σύμβολο του σιδηροδρομικού τουρισμού και πυλώνα της τοπικής οικονομίας στην επαρχία Τσιμποράσο. Ύστερα από πέντε χρόνια παύσης, η ιστορική διαδρομή ανάμεσα στο Αλαουσί και το Σιμπάμπε τέθηκε ξανά σε λειτουργία με επίσημη τελετή στις 20 Αυγούστου 2025, σύμφωνα με το πρακτορείο EFE.
Η επαναλειτουργία προωθήθηκε από την κυβέρνηση του Ντανιέλ Νομπόα και το Υπουργείο Μεταφορών και Δημοσίων Έργων (MTOP). Το κράτος επένδυσε 685.000 δολάρια σε εργασίες αποκατάστασης, που περιλάμβαναν αντικατάσταση σιδηροτροχιών, κατασκευή τοιχίων αντιστήριξης και συντήρηση μηχανών και σταθμών, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του MTOP.
Η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε άλλη εποχή: ανακαινισμένα ξύλινα βαγόνια και ξεναγοί με ιστορικές στολές συνοδεύουν τη διαδρομή ανάμεσα σε ανδεανά τοπία και φιλόξενες κοινότητες. Ο συνδυασμός ιστορίας, τεχνολογίας και παράδοσης καθιστά αυτή τη διαδρομή μοναδική στη Λατινική Αμερική, ανέφερε το Condé Nast Traveler.
Η διαδρομή του «Nariz del Diablo»
Το ταξίδι καλύπτει 12,5 χιλιόμετρα μεταξύ των σταθμών Αλαουσί και Σιμπάμπε, υπερνικώντας υψομετρική διαφορά 500 μέτρων μέσω ενός συστήματος ζιγκ-ζαγκ που σχεδιάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, σύμφωνα με το Condé Nast Traveler.
Το τρένο κατεβαίνει από τα 2.300 στα 1.800 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας σε μόλις 30 λεπτά, διασχίζοντας το όρος Πιστίσι, τον τριγωνικό βράχο που έδωσε το όνομά του στη διαδρομή. Αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις πλέον δύσκολες σιδηροδρομικές προκλήσεις.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, οι επιβάτες απολαμβάνουν ανακαινισμένα πανοραμικά παράθυρα, βαθιές χαράδρες, απότομα φαράγγια, τον ήχο του ποταμού Αλαγασί και μία στάση στο παρατηρητήριο της «Nariz del Diablo», που προσφέρει εντυπωσιακή θέα στο έργο μηχανικής. Στο Σιμπάμπε, οι κοινότητες Τολτέ, Νιζάγκ και Σιμπάμπε υποδέχονται τους επισκέπτες με χορούς, γαστρονομία και χειροτεχνίες.
