Ένας συνεργάτης του αρχηγού του Καρτέλ του Μεντεγίν ανακάλυψε τον τρόπο με τον οποίο η κοκαΐνη έφθανε στο Μαϊάμι. Γυναίκες ταξίδευαν κάθε εβδομάδα μεταφέροντας η καθεμία 40 κιλά ναρκωτικών, με προορισμό τη Φλόριντα.
Η απαρχή της μεγαλύτερης επιχείρησης διακίνησης ναρκωτικών στην ιστορία, από το Καρτέλ του Μεντεγίν υπό την ηγεσία του τρομερού Πάμπλο Εμίλιο Εσκομπάρ Γκαβίρια, προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεκίνησε το 1986 και συνεχίστηκε με απόλυτη επιτυχία και συνέπεια έως το 1989. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: τα κέρδη της κολομβιανής εγκληματικής οργάνωσης υπολογίζονται σε περίπου 800 εκατομμύρια δολάρια, χάρη στη διακίνηση περίπου 100 τόνων κοκαΐνης που αποβιβάστηκαν σε αμερικανικό έδαφος κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων των Ρόναλντ Ρίγκαν και Τζορτζ Μπους.
Αυτό που εξακολουθεί να εκπλήσσει είναι ότι μια τόσο τεράστια εγκληματική επιχείρηση ξεκίνησε σχεδόν κατά τύχη — και στηρίχθηκε σε μια ιστορία αγάπης. Πρωταγωνιστής, ένας άνδρας ονόματι Λούκα, πιστός και αξιόπιστος συνεργάτης του Εσκομπάρ εκείνα τα χρόνια, και μια νεαρή γυναίκα, η Σίλβια, ξανθιά με γαλανά μάτια, γύρω στα 25.
Η ιστορία αγάπης που γέννησε μια αυτοκρατορία
Ενώ ο Λούκα προσπαθούσε να την ξανακερδίσει με συγκινητικές επιστολές, παρατήρησε πως η Σίλβια δεν ήταν πια η απλή, ταπεινή κοπέλα που είχε γνωρίσει. Η οικονομική της κατάσταση είχε βελτιωθεί εντυπωσιακά, κάτι που του κίνησε την περιέργεια.
Όταν συναντήθηκαν ξανά, εκείνη συγκινήθηκε βλέποντάς τον. Μέσα σε ένα κλίμα εμπιστοσύνης και συνενοχής, η Σίλβια του αποκάλυψε ότι κάποια στιγμή γνώρισε, σχεδόν τυχαία, μια ομάδα εμπόρων ναρκωτικών από τη Μπογκοτά και το Μεντεγίν, που συχνά αναλάμβαναν τη μεταφορά κοκαΐνης προς το Μαϊάμι.
Όπως αφηγείται ο γιος του Εσκομπάρ, Χουάν Πάμπλο, στο βιβλίο του Pablo Escobar In Fraganti (Εκδόσεις Planeta): «Με ένα τέτοιο μυστικό στην τσέπη, ο Λούκα έτρεξε να το πει στον πατέρα μου». Ο Χουάν Πάμπλο συνεχίζει περιγράφοντας με λεπτομέρεια εκείνη τη συνάντηση που πυροδότησε μια πολυεκατομμυριούχο επιχείρηση.
Ο Λούκα παρουσίασε το σχέδιο στον “Πατρόν”. Ο Εσκομπάρ τον κοίταξε και είπε: «Λούκα, ας το οργανώσουμε αυτό και ας τις βάλουμε να δουλέψουν για εμάς. Μάθε περισσότερες λεπτομέρειες για να δούμε πώς θα το διαχειριστούμε». Ο Λούκα ενημέρωσε τη Σίλβια ότι ο αρχηγός ήθελε να ελέγξει τη διαδρομή και ότι η απόφαση ήταν αμετάκλητη. Από εκείνη τη στιγμή, εκείνη εντάχθηκε στο Καρτέλ του Μεντεγίν, παρέχοντας πληροφορίες για τις αρχές που διευκόλυναν τη διακίνηση.
Το εμπόριο της κοκαΐνης
Η Σίλβια αποκάλυψε πως ακόμη και Αμερικανοί πράκτορες κατά των ναρκωτικών συμμετείχαν, λαμβάνοντας μετρητά ως αντάλλαγμα για να κάνουν «τα στραβά μάτια» κατά τη διάρκεια των ελέγχων. Ο Λούκα, κατ’ εντολή Εσκομπάρ, ανέλαβε την επίβλεψη όλων των «μουλών» — των γυναικών που μετέφεραν τα ναρκωτικά στις αποσκευές τους. Παρακολουθούσε τις κινήσεις τους από ένα μπαρ κοντά στο αεροδρόμιο, καθώς η οργάνωση είχε εκτοπίσει άλλους δύο μεγαλέμπορους από την περιοχή, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει αντιδράσεις.
Για να εξαλείψει κάθε κίνδυνο, ο Εσκομπάρ συγκάλεσε τους διακινητές που ήλεγχαν τη διαδρομή. Αρχικά ξαφνιάστηκαν, όμως τελικά αναγκάστηκαν να συνεργαστούν. Έτσι, ο Εσκομπάρ κατέλαβε τον έλεγχο του κυκλώματος, ενισχύοντας την ισχύ του στην Κολομβία και επεκτείνοντας την επιρροή του μέχρι τις ίδιες τις αμερικανικές αρχές που υποτίθεται ότι τον καταδίωκαν.
Η μεταφορά ξεκινούσε από ένα σπίτι του Εσκομπάρ στο Ενβιγάδο, περίπου 15 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο Χοσέ Μαρία Κόρδοβα. Η κοκαΐνη μεταφερόταν με φορτηγά που περνούσαν ανενόχλητα από ελεγχόμενα σημεία, ενώ άλλες ομάδες παραλάμβαναν τις γυναίκες-«μούλες» και τις καθοδηγούσαν προσεκτικά. Οι βαλίτσες τους δεν ελέγχονταν ποτέ, αφού τα πάντα ήταν προσυνεννοημένα. Τα πακέτα της κοκαΐνης τυλίγονταν με ειδικά περιβλήματα, ώστε να ξεγελούν τα σκυλιά ανίχνευσης ναρκωτικών.
Ακόμα και υπάλληλοι των αεροπορικών εταιρειών συμμετείχαν στη διαφθορά — δεν ζητούσαν καν τα πραγματικά έγγραφα των «μουλών», που ταξίδευαν με ψευδή ονόματα. Αξιωματούχοι του DAS (Διοικητικό Τμήμα Ασφαλείας) και στρατιωτικοί αστυνομικοί εξασφάλιζαν ότι καμία αποστολή δεν αποτύγχανε. Στο Μαϊάμι, οι γυναίκες απολάμβαναν προνομιακή μεταχείριση και οδηγούνταν σε ιδιωτικούς χώρους του αεροδρομίου, όπου παρέδιδαν τα φορτία τους πριν απομακρυνθούν με οχήματα της οργάνωσης.
Σύμφωνα με τον Χουάν Πάμπλο Εσκομπάρ, πραγματοποιούνταν δύο πτήσεις την εβδομάδα, με περίπου δέκα γυναίκες ανά αποστολή. Καθεμία μετέφερε 40 κιλά, δηλαδή πάνω από 3.000 κιλά κοκαΐνης το μήνα. Τότε, το κιλό στην Κολομβία κόστιζε περίπου 1.000 δολάρια, ενώ στις ΗΠΑ η τιμή εκτινασσόταν στα 7.000, φτάνοντας έως 13.000 στη Φλόριντα και 30.000 στη Νέα Υόρκη.
Έτσι, ο Πάμπλο Εμίλιο Εσκομπάρ Γκαβίρια κέρδιζε πάνω από 70 εκατομμύρια δολάρια κάθε Σαββατοκύριακο. Ονόμασε τη διαδρομή «La Ruta del Tren» («Η Διαδρομή του Τρένου») — ένα όνομα που αντανακλούσε τη φονική του αποτελεσματικότητα και την εγκληματική του ευφυΐα. Και κάθε φορά που μιλούσε γι’ αυτήν, χαμογελούσε με το πιο σκοτεινό, κυνικό του χαμόγελο.
Πηγή: Infobae.
